மனிதனை மனிதநேயத்தோடு மனிதனாக மதித்து நடந்தால் நம் வாழ்வே சொர்க்கமாகும்.

'முடிந்த வரை மற்றவர்களுக்கு உதவியாய் இருப்போம்

முடியாவிடில் மற்றவர்களுக்கு சிரமம் கொடுக்காமலாவது இருப்போம்.;

அனுபவங்களில் ஒன்று..!

ஆரம்ப நாட்கள் கொடுத்தது
அறிமுகம் இல்லாத பல
முகம்களையும் மட்டுமல்ல
அச்சத்தையும் சேர்த்து தான்!

இன்னும் பல வருடங்கள்
முதுகிலே சுமையும்
மூளையில் அறிவையும்..,
நினைக்கும் போதே
நெஞ்சை கனத்த சோகம்..!

இயற்கையின் நியதியை மீறி
அந்த நாட்களின் இரவுகள்
விடியாத பொழுதுகளாகவே
இருந்துவிடக்கூடாதா? என்று
இறைவனை வேண்டிக்கொள்ளும் வயசு..!

மாலைப் பொழுதுகளில் கிடைக்கும்
சிறு சிறு சந்தோசங்களை எல்லாம்
களைந்து போய்விடும்
காலை நேரக் கணப்பொழுதுகளில்,
அம்மாவின் அதட்டல்களிலும்
அயலவர்கள், கிண்டல்களிலும்,
பிடிவாதங்கள் அத்தனையும்
பிடிமானம் அற்றதாகிவிடும்!

'சிறகு முளைத்துப்
பறக்க நினைக்கையிலே
சிறைக்கு அனுப்புவதா?...
சலித்துக்கொள்ளும் மனசு!!

பால்ய வயசினிலே,
பள்ளி செல்ல தொடங்கும் நாட்களின் ..
பலரது அனுபவங்கள்
இவை தானே!!

ஆசைகளை மட்டும் அடுக்கி அடுக்கி

நிறைவேறவில்லையே என்று தினம்

எண்ணி எண்ணி பாதி தாகம் தீர்த்த

அந்த அவல நாட்கள் இனியும் வேண்டாம்.!

கவலைகளை மட்டுமே எண்ணி எண்ணி

இரவுகளில் எல்லாம் விழிகள் தூக்கம் தொலைத்த

அந்த இரவுகளைக் கூட

நான் எண்ணிப் பார்க்க விரும்பவில்லை !.

நாளை நாளை என்று தினங்களும்,

வாரங்களும் ,மாதம் கடந்து, இன்று

வருடம் இழக்கும் நிலைக்கு வந்துவிட்டது.!

துப்பும் எச்சில் கூட

தூரம் சென்று விழவேண்டும்

என்று எண்ணுகிறது மனது.

ஆனால் தோல்விகளை மட்டும்

தோள்களில் சுமக்க எப்படித்தான்

விரும்பியே ஏற்கிறதோ தெரியவில்லை.!

இனி வரும் நாட்களில் முடிவுரைகள் கூட

முற்றுப்புள்ளியின்றிதான் எழுதப்படும்.

இதுநாள் வரை தோல்விகள் சுமந்த

இந்த தோள்கள் இனி வரும் நாட்களில்

இமயம் தாண்டும் சாதனைகளை சுமக்கும்.!